محمد بن جرير الطبري (مترجم: جمعى از علماء در نيمه دوم قرن چهارم)
1460
جامع البيان عن تأويل آي القرآن (تفسير طبرى) (فارسى)
وليك بيشترين مردمان نمىدانند 29 - و همى گويند : كى باشد اين وعده اگر هستيد راست گويان 30 - بگو : مر شما را وعدهگاه روزى است سپس نرويد از وى يك زمان و نه پيشتر رويد 31 - و گفتند آن كسها كه كافر گشتند : نگرويم بدين نبى و نه بدانك پيش از وى بودست . و اگر بينى چون ستم كاران بازداشتگان باشند بنزد خداوندشان بازگردانند بهرهء را ازيشان سوى بهرهء گفتار را ، - يعنى ميگويند و جواب ميدهند - گويند آن كسها كه ضعيف داشتگان بودند مر آنانك بزرگ منشى كردند : اگر نه شما بوديى ما بوديمى گرويدگان 32 - گويند آن كسها كه بزرگ منشى كردند مر آنانك ضعيف داشتگان بودند : ما باز داشتيم شما را از راه راست بعد آنك بيامد بشما ؟ نه كه بوديد گناه كاران 33 - و گويند آن كسها كه ضعيف داشتگان باشند مر آن كسها را كه بزرگ منشى كردند : نه كه سازش بد شب و روز چون همى فرموديد ما را كه كافر گرديم بخداى و بكنيم مر او را همتايان ، و پيدا كنند پشيمانى آن گاه كه به بينند عذاب را ، و بكنيم غلها را اندر گردنهاى آن كسها كه كافر گشتند ، جير پاداش دهند ايشان را مگر آنچه همى كردند ؟ 34 - و نفرستاديم اندر ديهى هيچ بيم كننده مگر گفتند توانگران و مهتران ديهها : ما بدانچه شما را فرستادند بوى كافرانيم 35 - و گفتند : ما بيشتريم بخواستها و فرزندان و ما نباشيم عذاب كردگان